kmpk: a memoir...masjid, bestfriend

salam...

rumah Allah, tempat paling aman. 

sepanjang setahun di kmpk, nie lah tempat paling best aq pernah jejak selain naik turun bukit dlm kmpk tue. masjid dlm air. g masjid tak sah kalu tak bawak roti gardenia. bagi ikan dlm kolam makan. semua ni dah jadi habit. kalau tak stop kat tingkat bawah, naik tingkat atas bahagian solat wanita, baling roti ke bawah. tersalah baling, roti landing atas kepala jodoh2 alim kat bahagian bawah. hehe.

*serius. rindu kmpk*

sepanjang dok ulang alik g masjid tue, terjadilah satu kejadian yg buat kaum hawa mcm aq rase mcm nak sembahyang sunat taubat banyak2. entah kenapa satu hari tue memang nak g sangat ke masjid walaupun demam. gagahkan jugak diri nie. lorh, nak jumpa jodoh rupanya. terkedu seketika bila ditegur seseorang. tue pun sbb lambat bukak sandal je pun *yelah, demi menjayakan creating a woman project, haruslah pakai sandal rather than selipar jepun kan*. then korang tau ape die cakap, ayat slumber hot and spicy. "kan lagi elok kalau org perempuan pakai sarung kaki. takdelah terkurang iman kitorang ni hah". ceh, tang2 tue jugak aq kena. suka hati la kaki aq. sibuk je. 

Since kejadian tue, Im jadi kawan aq. alhamdulillah, bertambah kawan kan. tapi sorry la, teguran ko tue tertunai bila aq pakai baju kurung je. hehe. dan selepas tue memang laaaaaagiiiiii rajin g masjid. tapi last2 baru sedar, dah terpesong dah niat sebenar g masjid ni. masyaAllah. 

time riadah satu petang tue die ajak main hoki. history la haritu die kena hempuk dgn stik hoki. tp takdelah terjadi kecederaan serius sampai aq kene buang padang ke hape. tue la buat lawak cekodok derian tu sape suruh. minggu depan nyer nak keluar matrik, baru nak cakap dgn aq die dapat offer further Indo. siap ajak further sesama. ah ko, dah tau surat tue dah selamat jadi abu kan. g sana pun bukan satu uni.

nota sisipan: 

balik Mesia nanti, cure la segala umat yg berpenyakit tue yek. Good luck DR wanna be!

:: 2-1